به نام خدایی که لبخند آفرید
چرا سید محمد خاتمی خواستنی تراز شما است؟
سلام به رهبرگرامی حضرت آیت الله خامنه ای
درتمام
سالهای پس ازانقلاب وسالهایی که من جانانه از جناب شما حمایت می کردم،
تلاشم این بوده که نه وامدارجناح چپ باشم ونه راست. گزیده ای از نوشته
های آن سالهای من که درچهارجلد منتشرشد، مؤید این سخن است. که اگر به کج
روی های این می پرداختم، از کج روی های آن غافل نبودم. اکنون نیزاینچنیم.
که نه دل درگرو این دارم ونه آن. دراین نوشته اگرچه پا به پای شما برجناب
سیدمحمد خاتمی متمرکزشده ام، شما اما این تأمل و تأکید را از همان روح
مستقل مستفاد فرمایید. ونه این که نوری زاد تا دیروز از سفره ای و اکنون
از سفره ای دیگر ارتزاق می کند. راستش را بخواهید با نگاهی به اطرافیان
شما، ازبرادران لاریجانی گرفته تا همه ی مجلسیان و دولتیان و امامان جمعه
ونمایندگان مطلوب شما، کسی را نیافتم تا برگزینم واورا با خصلت های خاتمی
بسنجم. واما اصل سخن من:
می
خواهم به برخی از خصوصیات جناب شما وسیدمحمد خاتمی اشاره کنم وبرتری های
شما دوتن را برگزینم و برشمارم. علت این که من ازمیان همه ی روحانیان
وشخصیت های مطرح کنونی، سیدمحمد خاتمی را برای مقایسه برگزیده ام، نه به
این خاطراست که وی تنها رقیب صنفی وسیاسیِ شماست، نخیر، بل به این خاطرکه
وی را برای شما اینگونه آراسته اند که ظهوراو، با فرودِ فروغِ شما مترادف
است. وشما را برسراین قرارنشانده اند که باید برظهورنامبارک خاتمی خط کشید
وراه بر درخشش اوبست. وگرنه ناگهان بخود می آیید و او را برآمده، وخود را
فروفتاده می بینید.
قصد
دیگرمن ازطرح یک چنین مقایسه ی پرمخاطره، نه برکشیدن وی، و فروکاستنِ
فروغِ شماست، نخیر، بل به این خاطرکه آنسوتراز تبلیغاتی که برشما فرو می
بارند، پرده ازجمال دوستان واقعی شما برافکنم و شما را به حادثه های درکمین
اشارت دهم. حادثه هایی که دیگران طراحی می کنند و امضایش را از شما می
ستانند.
یک:
دریکی ازنامه ها برای شما سخن از”سنگ نقشِ” یکی ازپادشاهان بزرگ هخامنشی
نوشتم. که بر تخت شاهی نشسته وعجبا که با خود گرزو شمشیرو زره وکلاهخود و
یال و کوپالِ مطلّا ندارد. این پادشاه بلند آوازه، با هرآنچه که ازهیبت
شاهان و جهانگشایان ندارد، دریک دستش اما عصا و دردست دیگرش شاخه گلی دارد.
حالاچراعصا؟ وچرا گل؟ شایدعصا به معنی افتادگی باشد، وگل: محبت. واین که:
آهای ای مردمانی که ازهرکجا به دیدن من می آیید، ازمن مهراسید ومرعوب آوازه
ی جهانگشایی من مشوید. جلوبیایید، من ازخودتانم. به چشم خود می بینید که
با من شمشیری و خنجری و ابروانی درهم کشیده نیست؟ به عصای من بنگرید! وبه
شاخه گلی که دردست دارم! یک چنین پادشاهی مگرمی تواند تلخ و تند ونامهربان
باشد؟ ونوشتم: چرا تجسم این که ما دردست شما شاخه گلی ببینیم، تجسمی دوراز
ذهن و مبتنی بررویدادی ناممکن است؟
برخلاف
شما اما همین خصلت، یعنی تماشای عصا وگل، دردستان سیدمحمد خاتمی قابل باور
وامری محتمل است. چرا که معدل حسِ چهره ی شما برعبوسی واخم، ومعدل حسِ
چهره ی خاتمی برتبسم و لبخند است. واین یعنی: هرکه با شما بنشیند باید
بداند که زبان به لکنت اندازد، وهرکه با خاتمی بنشیند، زبان به روانی
بگشاید. درهمان نامه نوشتم آن چفیه ای که هماره برگردن دارید، مخاطبان شما
را به سمت خیزش های تند حسی اشارت می دهد. که یعنی: آهای مردم ایران و
جهان، بدانید که من مرد جنگم و برترین خصیصه ای که پرچمش کرده ام و به گردن
آویخته ام، همین روحیه ی پنجه درانداختن با دشمنان است. ویعنی زیستن درمتن
دشمنانی که درهمین نزدیکی اند و عنقریب از پنجره ها داخل می شوند. ونوشتم
ایکاش درهردیدار، بجای چفیه، شاخه گلی دردست شما بود تا جهانیان از همین
عصا و گل به استعاره می فهمیدند که شما همچون اجداد طاهرین تان و مثل آن
پادشاه بلند آوازه ی هخامنشی، مرد لبخند ومدارایید.
دو:
دراطراف شما متأسفانه آدمهای مسئله دارفراوانند. نیزالبته انسانهای
درستکار. منتها روی سخن من به این است که اگردراطراف ما – که بی نشان و بی
کاره ایم – فراوانیِ آدمهای یخ بسته وکوته فکرو کج دست امری محتمل باشد،
حضورِاین طیفِ ناجور دراطراف شما، قابل قبول که نیست مخاطبان داخلی و خارجی
شما را به تردید و تفسیردرمی اندازد. که مثلاً رهبریک کشوراسلامی را چه به
دزدان؟ وچه به بداخلاقان وفحاشان وپرده دران؟ شوربختانه سکوت شما درباره ی
خطاکاری اطرافیان وحامیانتان، اولین تعبیرناجورش را به جانب شما بازبُرده
است. واین، خسارتِ عمده ای است که زمان ترمیم آن سپری شده است.
آنسوترازشما
اما، با آنکه همه ی دستگاههای اطلاعاتی کشوربکارافتادند تا ازآقای خاتمی
واطرافیان او، چه آن زمان که هشت سال برسرکارها بودند وچه اکنون که
برکنارند، کج دستیِ محکمه پسندی بجویند وبه بوق وکرنا دراندازند، راه
بجایی نبردند ونبرده اند. پرسش این که: دریک قلم، چرا باید نورچشم شما آقای
علی لاریجانی پیش چشم شما دردزدی احمدی نژاد و معاون اول او سهیم بوده
باشد و دستگاه قضایی شما ازاوعبورکند؟ وسوزناک تراین که: شما که ازاین دزدی
ها ودیگردزدی ها خبرداشته اید، چرا بنا برسکوت گذارده اید؟
نمی دانم آیا این را شنیده اید که دروزارت اطلاعات و سپاه و سازمان بارزسی
کل کشورو دیوان عدالت عداری، پرونده ی دزدی های آقای احمدی نژاد
دراستانداری اردبیل و شهرداری تهران و سالهای ریاست جمهوری اش را، و دزدی
های اعوان و انصار او را با فرغون جابجا می کنند؟ شما را به آن خدای خاص
ومتفاوتی که می پرستیدش، اگراین دزدی های آشکار، ودزدی های هزاربارثابت
شده، در پرونده ی آقای خاتمی واطرافیان اوبود، بازهمچنان سکوت می فرمودید؟
یا همه ی بشریت را برای تماشای این افتضاح بزرگ بسیج می فرمودید؟
باور
بفرمایید نه تنها ما و مردمان جهان، که همه ی ساکنان ومجاوران کهکشان راه
شیری وهمه ی ساکنان هفت آسمان نیز متحیرند که چه الفت و مقاربتی میان شما و
پدیده ی احمدی نژاد بچشم آمد که شما همه ی اندوخته های اعتباری خود را
مصروف این فرد نامتعادل فرمودید؟ فردی که نمونه اش نه در اطرافیان آقای
خاتمی، که دراطرافیان عقلای دوردست تاریخ نیز بچشم نمی آید.
سه:
برخلاف شما که حساب و کتاب مالی تان روشن نیست، حساب و کتاب مالی آقای
خاتمی روشن است. که اگر نبود، همان آقای طائبِ دم دستتان، هزارباره به سقف
آسمانش می چسبانید. این که می گویم حساب و کتاب مالی شما روشن نیست، خدای
ناکرده روی سخن مرا به کج دستی تعبیر نفرمایید. زندگی ساده ی شما مگراز
نگاه ما پنهان است؟ بل مراد من از این سخن، پولهای تریلیاردی این مردم است
که به دستوروفرمان وخواست شما به سمت افغانستان وحزب الله و لبنان و سوریه و
هزارجای دیگر سرازیرشده.
ایرادی
نداشت اگر مردم ایران می دانستند پولشان به فرمان شما به چه منظوری و به
کجاها رفته ومی رود. حضرت علی(ع) اگر بجای شما بود حتماً فهرستی از جابجایی
پول مردم را منتشرمی کرد و رضایتشان را جویا می شد. شما نمی دانم چرا به
این مهم دست نمی برید؟ با شناختی که از آقای خاتمی دارم، واطمینان دارم خود
جناب شما نیز دراین سخن با من هم رأی و هم نظرید، وی اگر به پول مردم دست
می برد، حتماً بابت ریال به ریالش پاسخگوبود. واین پاسخگوبودن وی و
پاسخگونبودن شما نه کم اختلافی است. مهم این که ظاهراً آقای خاتمی ازهمین
منظربدهکارمردم نیست. شما اما سخت بدهکار مردمید. سخت. بسیارسخت. امروز
بکنار، فکری آیا برای فردای خود فرموده اید؟
چهار:
مجامع علمی و فرهیختگی کشورما عمدتاً به جناب خاتمی گرایش بطئی
وآشکاردارند. از صمیم دل برای اواحترام ویژه قائلند. اورا فردی موافق
وهمراه برای فرابردن علم وفرهیختگی وواگشایی ساحت های اندیشمندی یافته اند.
دانشگاهیان و دانشمندان ما اما شما را مسئولی می دانند که گاه دست برگلوی
علم نیز می برد. مسئولی که هرازچندی باید به محضرش برده شوند تا او با آنان
سخن عالمانه بگوید.
داستان
استحاله ی دانشگاهها درمفاهیم اسلامی که به تقلیل مرتبه ی علمی کشور
انجامیده و نهایتاً به تفکیک جنسیتی دردانشگاهها رضایت داده است، و داستان
فروکوفتن علوم انسانیِ متداول، وبرکشیدن علوم اسلامی که خودِ جنابِ شما آن
را باب فرموده اید، داستان غمباری است که تا هماره با نام شما همراه خواهد
بود. داستانی که شرمنده ام بگویم: خیلی زود به طنزگرایید و راه بجایی
نیزنبرد.
خود
می دانم که برای بیان این سخنانِ نامتعارف بهای سنگینی خواهم پرداخت، اما
چرا نگویم آنانی که شما را به فروکوفتن علوم انسانی ترغیب کردند، اکنون خود
پس کشیده اند و نام شما را به امتداد نامِ علم ستیزان سپرده اند. پس
درعرصه ی علم و دانش و دانشگاه نیز، آنکه خواستنی تراست، آقای خاتمی است.
آنگاه
که جمعی ازدانشجویان را برای مجالست و مؤانست به نزد شما می آورند، به شکل
و شمایلشان بنگرید وببینید آیا همگانِ آنان برگزیده و یکجورنیستند؟
ومثلاًدرمیانشان آیا دانشجویان غیربسیجی و غیرچادری پیدایند؟ بله، این همان
دروغی است که شما را به امضای آن تحکم کرده ومی کنند.
بیایید
وبه یک آزمون پیشنهادی من تن دردهید: دردو تالاربزرگ ومجاورهم، شما وآقای
خاتمی با دانشگاهیان سخن بگویید. با تبلیغاتی متعارف. بی هیچ ویژگی رهبری و
فرماندهی کل قوا برای شما، و بی کسی و بی کارگی برای آقای خاتمی. اطمینان
دارم نتیجه ای که از درودیواراین دوتالاربه بیرون خیزبرمی دارد، شما را با
من برسراین مدعا همرأی می کند که آقای خاتمی از وجاهت علمی فراوان تری
برخورداراست.
پنج:
آقای خاتمی اگر همین اکنون بخواهد به کشوری سفرکند یا حتی به کشوری
پناهنده شود، بلااستثنا همه ی کشورهای جهان پذیرای او خواهند بود. شما اما
نه، کشورهای چندانی شما را نخواهند پذیرفت. شاید کره شمالی وافغانستان
وعراق و ونزوئلا به روی شما دربگشایند. گفتن این مهم برای همچومنی که یک
روزبلندترین افتخارات این جهانی و آن جهانی را برای شما آرزو می کرد–
والبته همچنان این آرزو با اوست – بسیار دشواراست. که سربه زیر بیاندازد و
به مقتدای دیروزش بگوید: متأسفانه کشوری دراین جهان مشتاق شما نیست.
شاید
چاپلوسان اطراف شما گردن کشانه بگویند: خاتمی را اگرهمه ی کشورها می
پذیرند، بخاطر خصلت های وادادگی و جاسوسی و”سوروسیِ” اوست. واگرمولاومقتدای
ما را نمی پذیرند، بخاطراستکبار ستیزی وسرخم نکردن او دربرابر جهانخواران
است. که می گویم: مگرقرار نبود آوازه ی انقلاب ما را جهانیان بشنوند و
مشتاق ما شوند؟ خوب بسم الله، این جهان و این ما و این رهبرفکری ما. رهبرما
برای این ارتباط کجا باید برود؟ واساساً کجا راهش می دهند؟ جایی غیرازچین و
روسیه آیا؟ که از پول ما کیسه ها پرکرده اند؟ همین چین و روسیه آیا به
سخنانی مشتاقند که ما بیرقش کرده ایم؟ یا به پول های بی زبان توی جیبِ ما؟
شش:
ما وشما با به صحنه آوردن یک جوراسلام متغایر وگزیده گرا، که فساد را
درفاضل خداد داد دیدیم ودررفیق دوست ندیدیم، وغیرت مندی را درپاره شدن عکس
امام دیدیم اما درمغز متلاشی شده ی جوانان مردم ندیدیم، ضربه ای کاری به
اصل این دین آسمانی زده ایم. دین گریزی مردمان ما، و روی گردانی مردمان
جهان ازما، باعث شده که مخاطبان جغرافیایی ما روز به روزازگردونه ی دوستی
با ما کنارروند، و درعوض جانیان جهانی و دزدان و مشکل داران داخلی به سمت
ما هجوم آورند.
سید
محمد خاتمی اما با هرخلاف و خطای مختصری که مرتکب شده بود، هنوز مخاطبان
خود را به سمت اخلاق و مدارا و درستی و ادب و فهم و علم و پاکی و پاکدستی
متمایل می کند. نه درحرف، بل که درعمل. چراغی که او افروخته، وبیرقی که او
برشانه دارد، هنوز برای اسلام کارسازی می کند. پس درهمان وادی لباسی که شما
دو تن از پیامبربه تن دارید، قبول می فرمایید که او به اسلام خدوم ترازخود
شماست. که مردمان ایران و جهان، عمدتاً وبه دوراز تبلیغات حکومتی، از ما
وشما گریز می کنند و بدو روی می برند.
هفت:
نویسندگان وهنرمندان کشورمان به خاتمی متمایل ترند. چرا که دراو ادب را و
پاکی را و درستی را وفهم را وهنردوستی را ومردمداری را باور کرده اند.
البته جماعتی از نویسندگان و هنرمندان نیزپای دررکاب شما دارند. اما فاصله ی
ملات هنری و قابلیت های ادبی این دو، به قدرخشت خام از خشت پخته است.
ظاهراً هارمونی اطرافیان ما به یک تجانسِ همجنس محتاج است. نمی شود دوست
مالیِ ما پاکدامن باشد و دوست فرهنگیِ ما فهیم، اما دوست نظامیِ ما آلوده
باشد و دوست هنریِ ما مرعوب. ما آدمها ناخواسته و رفته رفته به گزینش
دوستانی هم طیف دست می بریم. من البته منکر حضور انسانهای شریف وکارفهم و
درستکاردرکنارشما نیستم. نه، زبانم لال و چشمم کور، منتها معدل افرادی که
گرداگرد شما مجتمع شده اند، مشترکاتی درچاپلوسی و لکنت زبان و آب زیرکاهی
دارند. وگرنه این همه دزدی و آسیب و نفرت ازکجا برمی جوشد و به جان جامعه
فرومی نشیند؟
هشت:
پلیدترین وهیولاترین افرادی که می شود آنان را ازمیان پلیدان وهیولایان
برگزید، شرمنده ام، درکنارشما وگوش بفرمان شما ومدعی حمایت ازشمایند. این
هیولایان، چه دربخشی از وزارت اطلاعات وچه درجاهایی ازسپاه، به اِعمال زشت
ترین رفتارهای غیرانسانی با مجرمان ومتهمان، وبه سرفرو بردن به کانون
خانواده ها، وبهم زدن مناسبات اخلاقی و فرهنگی و اقتصادی و سیاسی
کشورمشغولند و احتمالاً خود جناب شما نیزبه چند وچون رفتاراینان اشراف و
وقوف دارید. وگرنه مگرباورکردنی است جناب شما ازهزاراسکله ی قاچاق
سپاهیانتان بی خبرباشید؟ یا به روبیدن سهام مخابرات توسط آنان،
دستورنفرموده باشید؟ وبه تک تک پرونده های معترضان سیاسی نظرنیانداخته
باشید؟
درپستوهای این دونهادی که من منکرشایستگی های آنان نیستم و قدردان زحمت
پاکانشان هستم، رنج ها وآسیب ها ودژخیمی هایی دست به دست می شود که وای
اگرفردا روزی پرده ها فروافتند وما بدانیم مثلاً حجة الاسلامان طائب
وحسینیان وفلاحیان درچه فاجعه هایی سهیم بوده اند وازکجاها وچه کسانی دستور
می گرفته اند.
درپرونده
ی خاتمی اما ازاین هیولاها خبری نیست. اطرافیان اواگرهم خسارتی ببارآورده
باشند، نه ازهیولاگونگی وپلیدوارگی، که ازندانم کاریِ آنان بوده است. دست
خاتمی و اطرافیان او برخلاف ما از “خون” مبرّاست. وچه باشد اگر دستی
ازگماشتگان او به نوازش یک سیلی بالا رفته باشد. پس بااجازه ی شما دراینجا
نیز به درستی رفتارخاتمی امتیازمی دهیم.
نه:
درمیان دارایی های سید محمد خاتمی هرچه که باشد، “اوباشان مذهبی” نیست.
این دارایی اما مخصوص جناب شماست. من در”نامه ی نوزدهم” به توصیف بخشی
ازهزارتوی این جماعت خودجوشِ کفن پوش پرداخته ام. بی خردانی که ریسمان
اراده ی آنان نه دردست پاسداران است و نه دردست نیروهای انتظامی.
بدا
که این اوباشان مذهبی را شما بکارانداخته اید، وآنان نیزتنها وتنها ازجناب
شما حرف شنوی دارند. وگرنه چگونه می شود جماعتی تهی مغزانسان نما، جلوی
چشم پاسداران شما ومأموران انتظامی شما، فریادکشان والله اکبرگویان
زیروبالای زندگی یک مرجع تقلید یا یک معترض را بهم بدوزند وکسی نیزمتعرضشان
نشود؟ من درحیرتم آنجا که اوباشان مذهبی به خانه ای هجوم می برند و ساکنان
زمین وساکنان آسمان، صدای آه و فغانِ اهل آن خانه را می شنوند، شما چرا
صدای سوز بی پناهانِ آن خانه را نمی شنوید؟
ده:
همه ی ما اطمینان داریم اگرخاتمی بجای شما بود، حتماً سپاهیان را ازورود
به کارهای سیاسی و اقتصادی واطلاعاتی برحذرمی داشت. والبته میرحسین موسوی
نیز. رازواژگونی انتخابات دوسال پیش نیز درهمین نکته است. نامحرمان نباید
سربه اندرون بساط فربگی سپاهیان فرو می بردند و کامشان بر می آشفتند. شما
اما به سپاهیان اجازه ی ورود به این حوزه ها را دادید تا با سرفروبردن به
فرصت های خاص و روبیدنِ اموال مردم، به بهره مندی های ویژه درافتند.
امروزمگراینان را با هزار خط ونشان و توپ وتشرمی توان بجای نخست شان بازمی
بُرد؟ هرگز! طعم مال حرام بکام جماعتی که نشست، تاپای جان ازاو صیانت می
کند.
یازده:
خاتمی “حفظ نظام” را درحفظ و برپایی علم وادب و قانون و برآمدن شایستگان
تعریف کرد. ما و شما اما حفظ نظام را به “حفظ خودمان” تغییرماهیت دادیم.
جوری که نظام ازهمین تغیرزاویه ای که ما براو بارکردیم، از ریخت افتاد وهمه
ی حاجت های انقلابی اش که برکشیدن عدل و انصاف وانسانیت ورشد وبالندگی
واستقلال بود، بخاک نشست. امروز درسخنرانی نمازجمعه ی خویش به استقلال کشور
اشاره فرمودید. عجبا که شما نام “التماس” به چین و روسیه را – برای آنکه
درمجامع جهانی جانب ما را داشته باشند – استقلال نهاده اید.
راستی
وابستگیِ ما به چین و روسیه آیا بیشتراست یا وابستگی شاه به آمریکا؟
داستان نیروگاه اتمی بوشهررا که این روزها خاک می خورد، درنظرآورید. که
چهاربرابرپول داده ایم ویک بساطِ بی مصرفِ پرهزینه وازرده خارج را به
زیربغلمان داده اند. نکند اسم این ورشکستگی را فراورده ی علمی بگذاریم؟
دوازده:
برخلاف ما که با دروغ بناهای فراوانی برساختیم و با دروغگویان نردعشق
باختیم، خاتمی اما صداقت رابرکشید وهمکاران خود را به راستگویی و راستکاری
دستورفرمود. او برای نخستین بار صداقت را با مسئولیت آمیخت. درست همان چیزی
که ما بدان پشت فرمودیم. همین امروز جناب شما در نمازجمعه فرمودید که
جامعه ی ما ازآزادیِ وافری برخورداراست. برخلاف زمانِ شاه که از اختناق
آکنده بود!
این
آزادی را اگرازمطالعه ی کیهان و رجانیوزدریافته اید، یک نگاهی نیز به
صداوسیما بیاندازید. صدا وسیمایی که درزیرلایه های سنگینِ سانسوربه خفگی
دچارشده وبا پخش این سخن شما (که ما را آزادی فراوان است) به صورت مخاطبان
خود لبخند می نشاند. می دانید چرا؟ دلیلش بماند برای فرصتی که روی در روی
شما بایستم و ساعتها درباره ی نبود آزادی درجمهوری اسلامی سخن بگویم. اجازه
بدهید تنها به همین بسنده کنم که: صداوسیمای ما یکی ازپرسانسورترین رسانه
های جهان است.
شاید
بفرمایید آیا این آزادی نیست که تو- نوری زاد – هرهفته سخنان شرم آور می
پراکنی؟ که می گویم: من آقا جان، جانم را کف دست گرفته ام. مأموران شما
پلیدترین رفتارها را با من و خانواده ام پرداخته اند. من چیزی برای ازدست
ندارم. من و خانواده ام خود را مهیای همه ی آسیب ها ساخته ایم. کسی که به
استقبال یک چنین سرنوشتی شتافته، این مقدار آزادی را ازحلقوم حاکمان بیرون
می کشد. اسم این آزادی نیست. اسمش هیاهوی پیش ازمرگ یک محکوم به اعدام است.
سیزده:
خاتمی مقام جوان را فرا بُرد و تاجایی که توانست به جوانان بها بخشود، ما و
شما اما جوان را دربسیجیانِ تحت فرمان خود محدود کردیم. به همین دلیل است
که تا جوانان دیگرسربرآوردند که: ما نیزهستیم، با چماق جوانان بسیجی
برسرشان کوفتیم. همین امروز، جمعی ازجوانان بسیجی را اگر واگذاریم، مابقی
آنان به خاتمی متمایلند. می دانید چرا؟ برای این که ما وشما جوانی را به
محدودیت تحکم می فرماییم، وخاتمی، جوان را با مختصات فطری اش می خواهد. و
برای تجلی همان فطرتِ جوانی فضا می پردازد. تمام محدودیت هایی را که ما و
شما ودستگاههای فرهنگی ما برسرجوان و موسیقی و هنرو قلم بارانده ایم،
برخلاف خواست ما امروزه به ظهورگستره ای ازآسیب ها منجرشده است. خاتمی
برخلاف ما وشما این را می دانست. به همین دلیل است که خاتمی درمیان جوانان
ازما وشما خواستنی تراست.
چهارده:
خاتمی تا توانست به رسانه ها – غیرازصداوسیما که تحت فرمان جناب شما بوده
وهست اکسیژن رساند، وما وشما همان اکسیژن را از گلوی رسانه ها بیرون
کشاندیم. اهالی رسانه، که بانی یکی از محکم ترین ارکان فرهنگی وهنری
واجتماعی اند، ازدوران خاتمی به دوره ی تنفس رسانه های مکتوب یاد می کنند.
وبدیهی است که او را بیش ازما وشما بخواهند.
پانزده:
خاتمی گرچه یک روحانی است اما هرگز به تعصبات مذهبی روی نبرد. ما و شما
اما با همین تعصباب مذهبی بجان مخالفان خود فروشدیم و تعریف تازه ای از
مدارا را به نمایش گذاردیم. خاتمی به ساحت روحانیان آسیب نرساند. برخلاف ما
که بربنیان روحانیت تبرکوفتیم.
شانزده:
راستی اگرمعنای سنتیِ “کفار” را مثلاً با چین و روسیه و کره ی شمالی منطبق
کنیم، ما آن “شدت” مورد اشاره ی قرآن را با “رحمتِ” ناگزیرِخود معاوضه
کردیم و بعد ازآنکه همه ی رحمتِ پولی خود را به پای آنان ریختیم، با “شدتِ”
بجای مانده به جان دوستان خود درافتادیم تا تفسیرتازه ای ازآموزه های دینی
بکاراندازیم. خاتمی اما به سخن حافظ شیراز روی بُرد. که حافظ، آسایش
دوگیتی را درمدارا با دشمنان، ومروت با دوستان می داند. خاتمی با همین دو
گزینه، مطلوب ترین دیپلماسی جهانی را بکارانداخت واحترام بسیاری از کشورها
را به سمت جمهوری اسلامی هدایت فرمود. قبول می فرمایید که دراین ساحت
نیزخاتمی چهره ی مطلوب تری از خود پرداخته است. چرا؟ خواهم گفت:
ما
وشما ترکیبی ازعصبیت های داخلی وخارجی را به نمایش گذاردیم. جوری که
درداخل، وبرای حفظ قدرت، دوستان خود را به بهانه های بی دلیل تاراندیم،
ودرخارج، با شعارهای پوک وبا پشت کردن به اخلاق جاریِ جهانی(دیپلماسی)، به
تنگنا درافتادیم. آنگاه برای برون رفت ازتنگناهای خراشنده، تا توانستیم به
پای چین و روسیه پول ریختیم تا درمجامع جهانی ازما هواداری کنند.
اکنون
کارمان بجایی رسیده که کمترکشوری به رفاقت و همراهیِ با ما مشتاق است.
وحال آنکه خاتمی چهره ای بشاش و منطقی ازجمهوری اسلامی به جهانیان شناساند.
درسخنان نمازجمعه ی امروز، برای نخستین بار به واژه ی “گفتمان ومنطق”
متوسل شدید. مخاطب شما آمریکا بود. همان آمریکایی که دراین سالها مضروب
غلیظ ترین شعارهای آتشین شما بود. امروزاما، بجای شعارهای تند احساسی، چه
خوب که سخن تازه ای ازشما شنودیم. چه؟ گفتمان، رفتارمبتنی با منطق. که یعنی
درجایی که آمریکایی ها می توانند با جمهوری اسلامی گفتمان کنند وبا او به
منطق سخن بگویند، چرا می خواهند به زور روی برند؟
آیا
باورکردنی بود این سخن؟ شمایی که همیشه با تندترین الفاظ و واژه ها با
آمریکا سخن می فرمودید، امروزاز”گفتمان ومنطق” سخن به میان آوردید. واین
البته اگرچه دیراما رویکرد مبارکی است ازجانب شما. خاتمی برخلاف ما ازهمان
ابتدا به گفتگو و منطق ایمان داشت. گفتگوی تمدن ها را او پایه نهاد و ما
ازفرط حسادت قدرش ندانستیم. خاتمی وقتی سخن از گفتمان می گفت، یا به منطق
اشاره می کرد، مجامع جهانی او را باور می کردند.
البته
به آمریکاییها اجازه بدهیم این الفاظ دیرهنگام شما را باورنکنند. گرچه
امید ما به همین رویه است. به چه؟ به گفتمان ومنطقی که امروزبدان اشاره
کردید. ایکاش درهای زندانها را می گشودید و این دو واژه را با معترضان
داخلی نیزمی فرمودید. که بیایید با هم سخن بگوییم. مگرمیرحسین موسوی چیزی
فراتراز گفتمان ازشما می خواست؟ یا رفتاری منطبق با منطق؟ چرا ما آمریکا را
به گفتمان و منطق می خوانیم وباب همین دو رویه را به روی معترضان خود می
بندیم و از گفتمانِ با آنان هراس می ورزیم؟
هفده:
رازقتل های زنجیره ای که آشکارشد، هیولاهای وزارت اطلاعات به خاتمی التماس
کردند که بیا و این فضاحت را علنی مکن. چراکه علنی کردن این فاجعه، حیثیت
وزارت اطلاعات و حیثیت خیلی ها را به باد می دهد. درعوض ما قول می دهیم که
دست از کشتن مابقیِ فهرستِ آنانی که باید کشته شوند، بداریم. با اطمینان می
گویم اگرهرمسئولی بجای خاتمی بود، به همین وعده بسنده می کرد و پای از
خطربه درمی برد. اما او برعلنی کردن آن فاجعه پای فشرد.
به
همین دلیل، ما تا همیشه ی تاریخ مدیون این رشادت خاتمی هستیم. خدا می داند
درپستوهای وزارت اطلاعات چه لخته هایی از خون بی گناهان را شسته اند وکسی
نیز ازنام ونشان قربانیان خبرندارد. قتل های زنجیره ای، صمیمانه بگویم: به
وجهه ی شما آسیب فراوانی وارد آورد. وبه وجاهت خاتمی افزود.
هجده:
مجلس مورد نظر خاتمی مجلسی مستقل و صاحب رأی است و مجلس مورد نظرشما مطیع و
حرف گوش کن. قبول می فرمایید که مجلس اول کارا و پویا و مجلس دوم خفیف و
متزلزل است. واین تزلزل همان خصلتی است که ما وشما دراین سالها برهمه ی
هیکل مجلس فروبارانده ایم و مصرانه خسارتهای آن را انکار فرموده ایم.
نوزده: اگر خاتمی به جای شما بود حتما دستور می فرمود سپاه و اطلاعات اموال ربوده شده ی مرا به من باز بگردانند.
سخن پایانی:
بازصمیمانه
می گویم که خاتمی ازهمه ی کسانی که شما نام ببرید، خواستنی تر و درستکارتر
است. ومن حیران اینم که شما چرا این مرد بزرگ را وانهاده اید و ازریسمان
فردی چون شریعتمداری وعلم الهدا و سید احمد خاتمی و احمدی نژاد آویخته اید.
شما اگر یک دوست صادق داشته باشید، خاتمی است. همو که خیرشما را می خواهد و
مردمان فراوانی چشم به او وبه قدم های او دارند. قدراو را بدانید و دست او
را به گرمی بفشارید و ازاو دلجویی کنید و با او به راههای ناپیموده
درافتید.
جمعه چهاردهم بهمن سال نود
با احترام وادب: محمد نوری زاد
بدرود تا جمعه ای دیگر
