تو را خدا ما چقدر بدیم تا امثال شما آقایان : پهلوی ، مهاجرانی،اکبر گنجی ، سروش و حتی کدیور دست از سر گچلمان بردارید

تو را خدا ما چقدر بدیم تا امثال شما آقایان : پهلوی ، مهاجرانی،اکبر گنجی ، سروش و حتی کدیور دست از سر گچلمان بردارید.
تو این گیر و دار که آقایان موسوی و کروبی تو حصر هستند این آقایان دم دمی مزاج فکر تاج و تخت خودشوند و یکی هیچ نقطه ی حاکستری ندیده (بماند که خ . ر همه زندگیش سیاهه) یکی گیر داده به امام زمان ، و من مانده ام
که این آقایان چقدر پر رو هستند.
در ثانی ما از حمایت های آبکی شما جز ضرر و زیان هیچ چیز دیگه ایی نصیب مان نشده برای خاطر خدا دست از سر ما ملت داغ دار بردارید.

آقای پهلوی انگار متوجه نیستی ! ما هیچ گونه از دیکتاتوری را نمی خواهیم

مبادا دوباره گول بخوریم.
ما یک بار تاج را برداشتیم و بجاش عمامه گذاشتیم در واقع ما خر شدیم بلانسب خر!
در اون روزها یک شعاری داشتیم که می گفت ما می گیم خر نمی خوام پالون خر عوض می شه ما می گیم شاه نمی خوام نخست وزیر عوض می شه
حالا هم آقای پهلوی وسط دعوا نرخ تعیین می کنه و با منت می گوید اگه بخواهید من شاه شما می شم و دوباره تاج و تخت از این مزخرفات راه می اندازم
شعار ما اینه که دیکتاتور از هر نوعش را نمی خواهیم نه این که دیکتاتور عوض کنیم.
حالا اگه خواستی بیا تو انتخابات شرکت کن اگه مردم مایل بودند برای 4 سال بهت رای می دهند تا شاید رییس جمهور بشی نه بیشتر.

من نمی تونم رای بدم کمکم می کنید چه کار کنم

همین

جامعه مدرسین و طلاب قم و نجف رهبر ایران را بدتر از قزافی دانستند

جامعه مدرسین و طلاب قم و نجف رهبر ایران را بدتر از قزافی دانستند ۲۳ اسفند ۱۳۸۹ شما به خوبی می دانید که دوران دیکتاتوری در جهان و به خصوص خاور میانه به پایان آمده و به همین دلیل حوادث مزبور را با وحشت و اضطراب دنبال می کنید. آیا سرنوشت بن علی و مبارک کافی نبود تا به خود بیایید و به رهنمودهای زعیم حوزه های علیمه و مرجع عالیقدر شیعیان جهان، حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی گوش فرا دهید تحول سبز: جمعی از طلاب حوزه های علمیه قم و نجف طی نامه سرگشاده ای خطاب به رهبر نظام سیاسی فعلی ایران، استبداد حاکم بر کشور را به مراتب بدتر از لیبی و مصر توصیف کرده اند. در این نامه شدیداللحن آمده است: ” آیا یک شبه آیت الله شدن و رهبری کشور را به عهده گرفتن برای جاه طلبی شما کافی نبود که اکنون فراموش کرده اید خود نیز موظف به تقلید یکی از مراجع تقلید شیعه هستید و با کمال وقاحت کوس مرجعیت می زنید و در تاریخ به عنوان یکی از غاصبین این مقام مقدس نام خود را رقم می زنید؟ مرحوم آیت الله العظمی منتظری قدس سره که در قبال کشتار دهه ۶۰ موضعی تاریخی گرفت و برای رضای خدا از قائم مقامی رهبری کنار کشید، شما را پدرانه از این بلند پروازی ها نهی نمود و جواب شما چیزی جز خصر خانگی برای ایشان، تخریب حسینیه و هتک حرمت ساحت مرجعیت نبود. البته در جمهوری به ظاهر اسلامی، حصر مراجع امری جدید نبود و آیات عظام مرحوم شریعتمداری و سید محمد روحانی اولین قربانیان این بی احترامی به ساحت مرجعیت بودند. ” در بخش دیگری از این نامه آمده است: ” شما به خوبی می دانید که دوران دیکتاتوری در جهان و به خصوص خاور میانه به پایان آمده و به همین دلیل حوادث مزبور را با وحشت و اضطراب دنبال می کنید. آیا سرنوشت بن علی و مبارک کافی نبود تا به خود بیایید و به رهنمودهای زعیم حوزه های علیمه و مرجع عالیقدر شیعیان جهان، حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی گوش فرا دهید. مرجع عالیقدری که با تمام فشار های گماردگان شما در قم و تهدیدهای شاگردان آقای مصباح یزدی، هرگز حاضر به دیدار شما نشد و فرمود اگر مایل به دیدار هستید می بایست تمامی زندانیان سیاسی را آزاد کنید، اعلام کنید که هیچ گونه صلاحیتی برای مرجعیت و حتی اجتهاد ندارید و از مردم ایران به دلیل کشتار ها، اعدام ها، شکنجه ها، تجاوزها و تهمت ها عذرخواهی کنید. ” متن نامه مذکور در پی می آید: بسمه تعالی جناب آقای سید علی خامنه ای! در آستانه سال نو و نوروز باستان و گرامی داشت سنت های اصیل ایرانی، توجه شما را به نکات زیر جلب می کنیم: ۱- بیش از دو دهه از دوران زمامداری حضرت عالی می گذرد. خوب یاد داریم که چگونه به پیشنهاد استاد بزرگوار مرحوم آیت الله العظمی منتظری قدس سره به دلیل فن بیان شیوا و تسلط در الفاظ به امامت جمعه موقت تهران گماشته شدید. خطیبی چون شما، به راحتی می توانست در آن روزها دل مردم عزیز را در شرایط سخت جنگ به دست آورد و شما با اتکا به دروغ پردازی ها در سومین انتخابات ریاست جمهوری، منتخب مردم شدید. روزنامه های آن زمان که در خفقان شدید به وجود آمده پس از انقلاب ۵۷، فقط و فقط ثناگوی حکومت جمهوری اسلامی بودند را حتما به یاد دارید که حجت الاسلام خامنه ای را رییس جمهور اعلام کردند. درگذشت مرحوم آیت الله خمینی را نیز به یاد داریم که چه گونه یار دیرین شما، آقای هاشمی رفسنجانی، که امروز او را نیز تحمل نمی کنید و از ریاست مجلس زینتی خبرگان حذف نمودید، به یکباره شما را با جعلی فاحش از قول آقای خمینی، برای اولین بار آیت الله خواند و رهبری کشور را در به عنوان مقام جعلی و بدعت فاحش ولایت فقیه به شما سپرد. ۲- رحلت مرحوم آیت الله العظمی اراکی را به خاطر دارید؟ و خوب می دانید که چگونه چماق به دستان را به قم فرستادید و با کودتایی ننگین در حوزه علمیه قم، اعضاء جامعه جعلی مدرسین حوزه علمیه قم را وادار کردید تا نام شما را هم در ردیف با مراجع تقلید قرار دهند. ۳- آیا یک شبه آیت الله شدن و رهبری کشور را به عهده گرفتن برای جاه طلبی شما کافی نبود که اکنون فراموش کرده اید خود نیز موظف به تقلید یکی از مراجع تقلید شیعه هستید و با کمال وقاحت کوس مرجعیت می زنید و در تاریخ به عنوان یکی از غاصبین این مقام مقدس نام خود را رقم می زنید؟ مرحوم آیت الله العظمی منتظری قدس سره که در قبال کشتار دهه ۶۰ موضعی تاریخی گرفت و برای رضای خدا از قائم مقامی رهبری کنار کشید، شما را پدرانه از این بلند پروازی ها نهی نمود و جواب شما چیزی جز خصر خانگی برای ایشان، تخریب حسینیه و هتک حرمت ساحت مرجعیت نبود. البته در جمهوری به ظاهر اسلامی، حصر مراجع امری جدید نبود و آیات عظام مرحوم شریعتمداری و سید محمد روحانی اولین قربانیان این بی احترامی به ساحت مرجعیت بودند. ۴- شما به خوبی می دانید که دوران دیکتاتوری در جهان و به خصوص خاور میانه به پایان آمده و به همین دلیل حوادث مزبور را با وحشت و اضطراب دنبال می کنید. آیا سرنوشت بن علی و مبارک کافی نبود تا به خود بیایید و به رهنمودهای زعیم حوزه های علیمه و مرجع عالیقدر شیعیان جهان، حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی گوش فرا دهید. مرجع عالیقدری که با تمام فشار های گماردگان شما در قم و تهدیدهای شاگردان آقای مصباح یزدی، هرگز حاضر به دیدار شما نشد و فرمود اگر مایل به دیدار هستید می بایست تمامی زندانیان سیاسی را آزاد کنید، اعلام کنید که هیچ گونه صلاحیتی برای مرجعیت و حتی اجتهاد ندارید و از مردم ایران به دلیل کشتار ها، اعدام ها، شکنجه ها، تجاوزها و تهمت ها عذرخواهی کنید. ۵- شما نمونه ای کامل تر از دیکتاتور جنایتکار لیبی، معمر قذافی در ایران هستید که برای دو روز حکومت بیشتر و غارت بیت المال و منابع ایران، حاضر به انجام هر گونه جنایت هستید. شما برای مداحان و ثناگویان بارگاه خلافت غصبی خود، بی حساب از اموالی که می بایست صرف هزینه آبادانی و سازندگی کشور شود، خرج کردید و اخیرا برای باج دهی به گماردگان خود در مجلس زینتی خبرگان، مجلس و شورای نگهبان را به لغو بازرسی اموال ایشان پس از دوره عضویت در این مجلس امر نموده اید. ۶- شما امروز به کجا رسیده اید؟ قذافی را ببینید که چگونه طومارش در نوردید و به زور سلاح و جنگ افزارهای پیشرفته، فقط کنترل چند شهر را در اختیار دارد. شما در این روزها به صورت مداوم دم از آزادی اعتراضات در کشورهای عربی و اسلامی می زنید، در حالی که در مقابل خیزش آزادی خواهانه ملت غیور ایران، درمانده اید. شما وحشت زده، برای تظاهرات قانونی مردم ایران، که نه سلاح دارند و نه شعاری مغایر دین می دهند، صد ها هزار نیرو را با پول بسیج کرده اید و این خود نمایانگر ضعف شماست که می دانید اگر اندکی آزادی برای اعتراضات و تظاهرات در ایران داده شود، ده ها میلیون ایرانی برای حقوق از دست رفته خود، توسط شما و اعوان و انصار شما به خیابان ها می آیند و یک دل و یک صدا چون دیگر کشور ها، خواهان تغییرات اساسی در حکومت سراسر دروغ شما و پایان حکومت ظلم و جور خواهند بود. ۷- بدون شک، ترس شما از بیداری جامعه، امروز باعث شده است، محدودیت های بسیاری را برای دانشجویان و دانشگاهیان به وجود آورید. شما از بیداری دانشگاه ها می ترسید. شما در خیال خام خود، حکومت را با زور و تزویر به وجود آورده اید. گویی فراموش کرده اید که الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم. ۸- شما حوزه های علیمه را مستعمره خود قرار داده اید و استقلال آن را کامل از بین برده اید. گماردگان شما با استفاده از اموال بیت المالی که شما به آنان هدیه می کنید، در حال تخریب کامل وجهه روحانیت هستند و به جای کار دینی و فقهی، مشغول فعالیت های اطلاعاتی و امنیتی کردن حوزه علمیه قم هستند. ۹- آیا میدانید داستان کسانى که غیر از خدا دوستانى اختیار کرده‏اند همچون عنکبوت است که خانه‏اى براى خویش ساخته و در حقیقت اگر مى‏دانستند سست‏ترین خانه‏ها همان خانه عنکبوت است؟ شما مصداق بارز این افراد هستید. در حالی که به خوبی می دانید هرگز مسیرتان برای رضای خدا نیست و فقط برای حکومت بر مردم مظلوم است. ۱۰- لکه ننگ تجاوز در زندان ها، ضرب و شتم مردان و زنان، کشتن غیور ایرانیان، غارت بی حد و حصر بیت المال و هتک حرمت اسلام و ساحت مرجعیت در کارنامه زمامداری شما پاک نشدنی است. حکومت شما به اسم دین و در لوای فقه اسلامی کوشید اصل امر به معروف و نهی از منکر را از جوهره سیاسی و نقادانه خود تهی کند. آقای خامنه ای! ما اعضاء جامعه مدرسین و طلاب قم و نجف(متقن) بر اساس تکلیف شرعی با قدرت تمام در مقابل استبداد دینی حاکم بر کشور می ایستیم و وظیفه الهی خود می دانیم تا در این راستا شما را به عواقب دنیوی و اخروی ظلم ها و جنایاتتان هشدار دهیم. ما اعلام می داریم که دین جز لقلقه ای بر زبان شما نیست و با کمال عدم مشروعیت فقهی و الهی حتی در مملکت داری خویش همه شرایط مقبولیت و مشروعیت را از دست داده اید، در حالی که برای رسیدن اهداف نا مقدستان از زیر پا گذاشتن آن مبانی شرعی و الهی اعم از اهتمام حفظ خون و آبرو و ناموس شهروندان در جهت حفظ قدرت دو روزه خود از هیچ جنایتی ابا ندارید. آقای خامنه ای! ما شما را بار دیگر به برندازی و وهن اسلام متهم می کنیم. شما با بی کفایتی در حکومت داری، به خودی خود از مقام رهبری معزولید و حتی به دلیل اشاعه کذب و خرافات در جامعه شرط عدالت را برای امامت نماز جماعت ندارید و نماز خواندن پشت سر شما، با ادله قطعی شرعی باطل است. آقای خامنه ای! شما با رفتار غیر شرعی و غیر انسانی خود روحانیت را که در طول تاریخ پناهگاه مردم بود، امروز از آنها چهره ای آدم کش و دروغ پرداز ساخته اید. ائمه جمعه منصوب شما در شهرهای مختلف، به جای هدایت مردم به سوی خدا و دعوت به اخلاق، با فحاشی و وقاحت و بی تقوایی به صدور احکام غیر شرعی و غیر قانونی می پردازند و به منفور ترین چهره های تبدیل گشته اند. آقای خامنه ای! شما در قبال تمامی اتفاقات مسئولید و باید پاسخگوی رفتار خود باشید. از چه می ترسید که افراد دلسوزی چون حجت الاسلام و المسلمین شیخ مهدی کروبی که سال ها ریاست مجلس شورای اسلامی را داشت و از افراد مورد اعتماد مرحوم آیت الله خمینی بود و همچنین مهندس میرحسین موسوی که نخست وزیر دوران دفاع مقدس از کیان کشور بود و مورد تأیید و منصوب شخص ایشان بود، به بازداشت برده اید. کوچکترین حقوق شهروندی این دو عزیز همراه با همسران مکرمه، مؤمنه و وفادارشان خانم ها فاطمه کروبی و زهرا رهنورد، را سلب کرده اید و فرزندانشان را به حسرت دیدار والدین گذاشته اید. البته که از نفوذ آن ها در دل مردم آگاهید و می دانید که ملت ایران به داشتن چنین افرادی و دیگر استواران راه آزادی زندانی در زندان های جمهوری اسلامی افتخار می کند. آقای خامنه ای! شما امروز کاری کرده اید که در جامعه، زندانیان به عنوان قهرمانان آزادی خواه به حساب می آیند. آزاد مردان و شیر زنانی که در راه احقاق حق، سکوت نکرده اند و با تمام قوا، با جان و مال و ناموس خود در مقابل دیکتاتوری و استبداد دینی ایستاده اند و از هرگونه شکنجه و اعدام هراسی ندارند. آقای خامنه ای! سال ۱۳۹۰، به لطف خداوند سالی پر از پیروزی برای ملت ایران در راه است که با فکر نو و تاکتیک های مبارزاتی جدید به سرانجام خوش که همان آزادی کامل و جدایی دین از سیاست است، خواهند رسید. ما شما را به سیر در تاریخ و تأمل و تدبر در عاقبت ظالمان و جنایات کاران فرا می خوانیم و بدانید که آتش خشم ملت ایران فردا همراه با طنین الله اکبر لرزه بر تمام اندام شما و حامیان شما خواهد افکند. و من الله التوفیق

با یک فریاد الله اکبر تن دیکتاتور را بلرزان

جان هر کی دوست داری فردا بیا تو صحنه ، اگه غفلت کنی به خودت و خون شهدا خیانت کرد ه ایی!
با یک فریاد الله اکبر تن دیکتاتور را بلرزان
چون دیکتاتور از الله اکبر ما بدش می آید پس محکم تر بر سرش فریاد کن
فردا روز چهارشنبه سوری ، روز دیکتاتور سوزی است

خانه ما روی باریکه غزه نیست

خانه ما روی باریکه غزه نیست و من هرگز در میدان تحریر چادر نزدم و هر چه فکر می کنم اسم کشورم نه مصر بود و نه تونس و نه لیبی .

من اسلحه ای ندارم ، هرگز نارنجکی درست نکردم و به هیچ چیز نه سنگی پرتاب کرده ام و نه آتشی رو به کسی گشوده ام

  

دنیای من پر از رنگین کمان و بادبادک بود. و دل نگرانیم ماهی های سرخ کوچکی که تنگشان تنگ است و دلواپس لاک پشت هائی بودم که این روزها از زیستگاهشان دور می افتند.

روزهای آخر اسفند است و من گمان کرده بودم که بهار در راه است و تخم مرغ های کوچک را رنگ می کردم. روزهای آخر اسفند است و من خیال کرده بودم که نوروز نزدیک است و گندم های خیس را لای پارچه می گذاشتم و سکه و سنجد جمع می کردم برای ظرفهای سفالی .

در حیاط را زدند ،سربازی بود و سربازانی.

پرخاش و خشونت و فحاشی. همسایه در گشود.

ترسید و حکم خواست و چرائی پرسید.

دقایقی بعد اما از دیوارهای خانه بالا آمدند با طناب و نردبان. و پشت بام به پشت بام پریدند.و من نمی دانم آنها دزد بودند یا پلیس دروغین ویا حافظان ناموس و امنیت! و من نمیدانم آنها هموطن بودند و همزبان ویا تاریخ گشوده شده بود و ترکان  تتار و سربازان مغول سر رسیده بودند.

جرم همسایه ها آسمان بود. آسمان و امواجی که از آسمان می گذرد.

کوفتند و در هم شکستند نابود کردند.

سفره هفت سین من هزار پاره شد

تنگ ماهی های قرمز شکستو سبزه پیش از آنکه بروید، خشک شد.

و من تازه فهمیدم خانه ما روی باریکه غزه است

کودکان جنگ

خدایا چه رنجی است انسان بودن؟ زنده بودن و دیدن ؟

گرسنگی باعث وقوع اتفاق های غیر منتظره می شود

اگر من جای او بودم چه ؟

هم پایش، هم شکمش..

چه وصفی می توان کرد ؟ وقتی بچه ها گروگان باشند

چه قدر دردناکِ که انسان از بودنش شرم داشته باشه

می برم جسم سرد برادر خردسالم را

می کشم جسم سرد مادرم را – کیست که با من هم دردی کند

مختار:هیچکس حق ندارد به مخالفان ما توهین ،هتاکی و فحاشی کند

در سریال مختارنامه ، مختار پس از پیروزی گفت:هیچکس حق ندارد به مخالفان ما توهین ،هتاکی و فحاشی کند. درست مثل مملکت ما

مبادا ما هم کوفی شویم

مبادا ما هم مانند کوفیان نسبت به حسین عهدشکنی کنیم
تاریخ ثبت می شود و ما تنها باید تصمیم بگیریم که کدام روش را می پسندیم زندگی با ذلت و یا مرگ با عزت

محمود! به هسته ای رسیدی خوش باش یک هاله به دور کله دیدی خوش باش

محمود! به هسته ای رسیدی خوش باش

یک هاله به دور کله دیدی خوش باش

بنگر که کشیده نرخها سر به فلک


بر هیکل اقتصاد ریدی خوش باش !







باز محمود با کنایه


اندکی قدّ و یه هاله


سر خوش از وضع زمانه


نفت شصت و نه دلاری


سال 60 ملیارد دلاری

 
با سفرهای فراوان


ساخته از خود فسانه


می برد پول از خزانه


می دهد دائم حواله


می خورد از مال مردم


می پَرد بر دوش مردم

 
می دهد دائم شعارِ


مهرورزی ، عدل خواهی!


خلق ثروت ، محو نکبت !


دین پناهی ، سادگی ، بی قید و بندی!


چون به جدّ ، می نگری ، امّا تمامی :


تندخویی ، جنگ خواهی!


پخش فقر و بی نوایی !


لودگی ، مردم فریبی ، بی خیالی!


هسته ای این طبل خالی!










نامه هایی کودکانه ، سر گشاده ، احمقانه
مملو از پند و عتاب و ادّعا ، پر از کنایه


می نویسد او برای حاکمان این زمانه !


آخر ای مجنون سر مست


هیچ آیا تا کنون امّا


مروری کرده ای بر وضع و حال این کرانه ؟


هیچ اندیشیده ای آیا


که از روی محبت


گر یکی از آن اجانب


نامه ای بهرِ تو و این دولتِ جل الخلایق


در بیان درد و رنج و حال و روزِ مردمِ بس مفلسِ این سرزمینِ پر بلا و
مشکلِ خاور میانه


با همان سبک و سیاقِ هادیانه


پر غرور و پر اِفاده ، پر زِ ایراد و کنایه


انشا کند ، پخشش کند


در خیلِ انبوه رسانه ، ماهواره ، روزنامه


پاسخی داری برایش ؟


آسمان امروز دیگر نیست نیلی


یادم آمد از فلسطین


از بلندی های جولان


از دلار و پول نفت و نقشِ ایران


اندرون جیب و در کاشانة آن جیره خواران










از هولوکاست وحماس و نقشه بی صهیونیستِ گوشة خاور میانه


حرف های قلدرانه ، احمقانه ، خود سرانه


پر هزینه ، پر ضرر ، بی فایده ، بَس ناشیانه


از رجاییِ زمانه ،


باورش گشته که هست او :




یک پدیده ! معجزه در این هزاره !


یک دو سه مزدورِ پرگو


در کنارش نیز، هر دم


می روند این سو و آن سو


می کنند از او ستایش ، همچو ناجیّ ِ زمانه


لیک امّا


اندرون مملکت آنچه نمایان


سایه شوم فساد و نکبت و فقر و فغانِ بینوایان


با دو پای کودکانه می دویدم همچو آهو


گه به این سو گه به آن سو


دور می گشتم زخانه


در میان مدح و روضه


اندرون بحث و شورا و کلاس و مدرسه واندر رسانه










می شنیدم دم به دم


از هر فکور و صاحب اندیشه و جزئی اراده


داستانهای مخوفی بهر این ملک فِتاده










می شنیدم


از لب شیرین پیران خردمند


مستمر این برترین و بهترین پند :


آه ای خوش باوران کم سوادِ پر افاده


این چنین بی فکر و تدبیر و درایه


مرز و بوم و مملکت کردن اداره


آخر ای مستان قدرت ، این روش تا کی ادامه؟


اندک اندک رفته رفته


تیرگی ، افسردگی ، بیچارگی،درماندگی


بر پهنه این کشتی در گل نشسته ،


گشته چیره


حیف امّا کز سر خیره سری ، خود محوری ، کوته خیالی


در نگاه این جماعت


جملگی اندیشمندان زمانه


یا که مزدورِ اجانب ، عامل و بوق بیگانه


یا که اهل پول و مایه، مافیای مسکن و بانک و قاچاق ، تحت الحمایه
هر که باشند ، از برای خیرخواهی


هرچه گویند و نویسند


غیر مسموع و زیاده !


ای دریغ از یک جواب صادقانه! عالمانه!


آری اینک


جهل او چون تیغِ برّان


می زند از بن


نهالِ جاودانِ اقتصاد و علم و تحصیل و اراده










می شنیدم اندر این دوران پر رنجی که دانی


رازهای تلخی از آینده این خاکِ پاکِ باستانی











بشنو از من ، کودکِ من


از زبان مامِ میهن :


مرز و بوم پاک ایران


پرگهر مهد دلیران


خطة یکتاپرستان


سرزمین مهر و ایمان


یک رئیس جمهور نادان


کـــرد ویـــــران ! کـــرد ویـــــران ! کـــرد ویـــــران

آقای خاتمی زنده ایی؟

آقای خاتمی من از این سکوتت نگرانم؟

برادر عرزشی من یک گمراهم هدایتم کن

برادر عرزشی  من گمراهم لطف کن منو هدایت کن چون اگه قانع نشم فردا تو خیابان می یام خرید.
چرا الله اکبر کشورهای عربی قیام کرده نشانه خیزش اسلامی اونهاست، و الله اکبر مردم ما نشانه فتنه است ؟
چرا رهبر مادام العمر اونها دیکتاتور است و رهبر مادام العمر ما نه؟

هر ایرانی یک رهبر؛ به ادامه راهی که در پیش داریم بیاندیشیم

چکیده :ما بار دیگر به حاکمیت هشدار می دهیم که تداوم بازداشت رهبران جنبش و خشونت و ارعاب خیابانی به رادیکال تر کردن فضا دامن می زند، به نظر می رسد که بخشی از حاکمیت بقا و دوام و نفع خود را درخشن تر کردن فضای جامعه می بیند و تلاش در به خشونت کشیدن مردم فهیم جنبش سبز دارد تا بتواند بهتر اهداف خود را پیش ببرد، لذا از مردم هوشیار جنبش بزرگ سبز ایران می خواهیم که مرام و مسلک مسالمت آمیز خود را کنار نگذارند و همچون همیشه هوشمندانه در برابر تحریکات ایستادگی...

جوانان احزاب اصلاح طلب در اعتراض به حصر رهبران جنبش و خشونت علیه مردم در دومین بیانیه ی خود آورده است: مشاهدات و تصاویر حرکت اعتراضی مردم در شامگاه سه شنبه دهم اسفند متاسفانه نشان از استفاده گسترده غیر قانونی و غیر اخلاقی حاکمیت از کودکان و نوجوانان در فعالیتهای سرکوبگرانه و خشن نظامی داشت. کودکانی که لباس فرم به آنها پوشانده و مسلح به انواع تجهیزات نظامی شده بودند. این اقدام مجموعه حاکمیت ناقض تمامی معاهدات بین المللی در زمینه حقوق کودکان است و یک بار دیگر نشانگر عدم تعهد آنان به تمامی اصول اخلاقی انسانی و دینی است.

جوانان اصلاح طلب در بخشی از این بیانیه با اشاره به آنکه مشاهدات نشان می دهد حاکمیت برای مقابله با مردم به مرحله استیصال رسیده و چاره ای جز به مسلخ فرستادن کودکان فریب خورده و تطمیع شده پیدا نکرده است، تاکید می کند: از نهادهای مسئول بین المللی درخواست کنیم که در این باره واکنش لازم برای بازداشتن حکومت ایران از این رفتار به شدت غیر انسانی را نشان دهند.

به گزارش کلمه متن کامل این بیانیه به شرح زیر می باشد:

به نام خداوند امید و آزادی

“از شعله امید در سینه‌های خود محافظت کنید، زیرا امید بذر هویت ماست.”

“میرحسین موسوی”

مردم شریف و بزرگ و آزاده ایران، حضور سراسر شور و شعور شما در روز ۱۰ اسفند در اعتراض به بازداشت یاوران سبزمان میرحسین موسوی، زهرا رهنورد، مهدی کروبی و فاطمه کروبی برگی زرین در تقویم سبز ایستادگی ما بود. در این روز با وجود افزایش فشارها و تحدید ها و خشونت های غیر انسانی ِ بازوی نظامی کودتاگران، بار دیگر در کنار هم نشان دادیم که برای آرمان و عقیده مان استوار ایستاده ایم و از رهبران و یاورانمان در هر شرایطی حمایت می کنیم و آنها را تنها نمی گذاریم.

به خوبی به یاد می آوریم که موسوی عزیز در ابتدای حضور در صحنه انتخابات شعار هر ایرانی یک ستاد را داد، در آن زمان این حرف ِ نو شاید به مذاق بعضی از ما خوش نیامد، اما این حرف موسوی یک شعار نبود بلکه نشان از باور عمیق او به توانمندی و خلاقیت تک تک مردم داشت، با این بیان ِ موسوی بار دیگر خلاقیتی که به طرق گوناگون در سطوح مختلف جامعه سرکوب شده بود بیدار و به تدریج شکوفا شد، تا جایی که اکنون می بینیم هر ایرانی یک میرحسین است، هر ایرانی یک کروبی است، هر ایرانی یک رهنورد است و هر ایرانی یک رهبر برای جنبش است. می بینیم که هر ایرانی می اندیشد و ایده می دهد و در کنار همه این تکثر ها به برآیند نظر جمع احترام می گذارد. آری، اینک بر ماست در این زمانه ظلم، که ارتباط ما با رهبران جنبش قطع شده است با شعار هر ایرانی یک رهبر به ادامه راهی که در پیش داریم بیندیشیم، و به روشنگری و آگاهی بخشی لایه های مختلف مردم اقدام کنیم و به بزرگتر و فراگیر تر کردن اندیشه سبزمان بپردازیم و با تکیه بر خرد جمعی راست قامت تر از پیش در مسیر دستیابی به آزادی و شرافت و عزت گام برداریم تا بزودی ایران را برای همه ایرانیان، در هر کجای جهان و با هر اندیشه و مسلک و دین و آیینی وطن و مامن کنیم.

هموطنان عزیز

مشاهدات و تصاویر حرکت اعتراضی مردم در شامگاه سه شنبه دهم اسفند متاسفانه نشان از استفاده گسترده غیر قانونی و غیر اخلاقی حاکمیت از کودکان و نوجوانان در فعالیتهای سرکوبگرانه و خشن نظامی داشت. کودکانی که لباس فرم به آنها پوشانده و مسلح به انواع تجهیزات نظامی شده بودند. این اقدام مجموعه حاکمیت ناقض تمامی معاهدات بین المللی در زمینه حقوق کودکان است و یک بار دیگر نشانگر عدم تعهد آنان به تمامی اصول اخلاقی انسانی و دینی است. مضاف بر آنکه نشان می دهد حاکمیت برای مقابله با مردم به مرحله استیصال رسیده و چاره ای جز به مسلخ فرستادن کودکان فریب خورده و تطمیع شده پیدا نکرده است. از این رو لازم می دانیم از نهادهای مسئول بین المللی درخواست کنیم که در این باره واکنش لازم برای بازداشتن حکومت ایران از این رفتار به شدت غیر انسانی را نشان دهند.

همچنین ما جوانان احزاب اصلاح طلب ضمن تشکر و سپاس از مراجع شجاعی که مردم را تنها نگذاشته اند و همواره در کنار مردم بوده اند از دیگر مراجع عزیز می خواهیم که همچون گذشته به صحنه بیایند و وظیفه تاریخی و دینی خود را فرو نگذارند و سکوت خود در برابر رفتارهای غلط و خشن حاکمیت با مردم و هزینه کردن بیت المال برای سرکوب مردم را بشکنند و به مردم بپیوندند. مراجع عالی قدر، ما شما را پیرو امامانی می دانیم که همواره در سختی ها در کنار مردم و در صف اول مقابله با ظلم ایستاده اند، و نیز در طول تاریخ پر فراز و نشیب ایران بارها دیده ایم که روحانیت و مراجع چگونه با فتواهایی که علیه ظالمین داده اند لایه های مختلف جامعه را نسبت به ظلم و ظالمین حساس تر کرده و نیز وجاهت دین های ابزاری حاکمان را از بین برده اند. ما به همراه فرزندان کروبی و موسوی از شما می خواهیم که در برابر بازداشت غیر قانونی و غیر دینی و غیر انسانی رهبران جنبش و نیز سایر زندانیان مهر سکوت را از لبان خود برداشته و تذکرات دینی و اخلاقی لازم را بدهید، اجازه ندهید که عده ای دین را ابزاری برای هوس های دنیوی و قدرت طلبی های خود کنند و از طریق آن کودکان و جوانان را ابزار حفاظت از جاه و مقام خود کنند و بی گناهان را روانه زندان کنند وخون پاک مردم را بر زمین بریزند، به راستی حفاظت از دینی که در ایران چنین به مسلخ قدرت رفته است وظیفه کسی جز شماست؟ ما دور نمی بینیم زمانی را که تیر این مستان قدرت گریبان مراجع و روحانیانی که جز تایید آنان حرفی بر زبان می آورند را بگیرد. از شما می خواهیم که سکوت خود را بشکنید و به این رفتارهای غلط و غیر اسلامی و غیر انسانی اعتراض کنید و باور داشته باشید که همراهی حقطلبانه شما با مردم، با در نظر گرفتن همه اصول دینیتان، همراهی عظیم مردم با شما را در پی خواهد داشت.

در پایان با یادآوری این گفته فرزندان ستودنی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد که ” با اطمینان به استقامت و همت و مهرورزی مردم بود که والدینمان خرداد ۸۸ دل و جان به راهی دادند که ناهمواری و تلخیش از پیش حدس زدنی بود. آنها چنان که می بایست و سزاوار راستگویان بود بر عهد دیرین خود با خدای خود و شما باقی مانده اند” ما نیز اعلام می کنیم که در این مسیر تنهایشان نمی گذاریم و به امید خدا ما نیز به همراه مردم بر عهد خود با خدا و ایشان باقی خواهیم ماند و به زودی آزادی آنان و دیگر زندانیان و ایران عزیزمان را جشن خواهیم گرفت.

ما بار دیگر به حاکمیت هشدار می دهیم که تداوم بازداشت رهبران جنبش و خشونت و ارعاب خیابانی به رادیکال تر کردن فضا دامن می زند، به نظر می رسد که بخشی از حاکمیت بقا و دوام و نفع خود را درخشن تر کردن فضای جامعه می بیند و تلاش در به خشونت کشیدن مردم فهیم جنبش سبز دارد تا بتواند بهتر اهداف خود را پیش ببرد، لذا از مردم هوشیار جنبش بزرگ سبز ایران می خواهیم که مرام و مسلک مسالمت آمیز خود را کنار نگذارند و همچون همیشه هوشمندانه در برابر تحریکات ایستادگی کنند.

فاالله خیر حافظا و هو ارحم الراحمین

جوانان احزاب اصلاح طلب

بی خیال موسوی و کروبی ، طلا را بچسب

حالا که دیگه موسوی و کروبی را دستگیر کردند ،  بی خیالی طی کنیم  درست مثل شیوا نظر آهاری که یادمون رفت !
اصلا شیوایی هم بوده ، درست مثل ندا که انگار نه انگار خون پاکش به زمین ریخته شد. اصلا محمد نوری زاد هم مگه وجود داشت؟
نه عزیزم به من چه که دیگران تو زندان باشند. مگه من گفتم برید جلو حرف حق بزنید من زمانی حرف می زنم که مالیات م زیاد بشه. من زمانی اعتصاب می کنم که جیبم خالی بشه، من زمانی داد می زنم که دوتا خانم کمتر ازم طلا بخرند اصلا گور پدر انقلاب و هر چی انقلابیه من فقط پول را می خوام حالا هر کی می خواد واسه آزادی گشته بشه به من چه.
نه به خدا این راهش نیست حالا اگه فکر موسوی و کروبی نیستید به فکر 17 زن در بند باشید. ببینید این کفتاران با دختر رییس خبرگان در ملا عام چه کردند پس وای به حال دختران و زنان بی پناهی که ما زود آنها را فراموش کردیم.
فقط از بی غیرتی عربها می گوییم ولی حاشا به غیرت خودمون از مرجع بی خاصیت و ترسو گرفته تا بازاری سودجو
زیاد به دل نگیرید بغضی بود که شکست و اشکی بود که ریخت.
17 اسفند یاد 17 زن زندانی سیاسی را گرامی میداریم

خارجیه میره مسجد

خارجیه میره مسجد ، می بینه غذا میدن ، میگه مگه اینجا نماز نمی خونن ؟ میگن اگه نماز میخوای برو دانشگاه تهران ، میگه مگه اونجا دانشجوها درس نمی خونن ؟ میگن اگه منظورت روشنفکرا و دانشمندانه برو زندان اوین ، میگه مگه اونجا دزدها و کلاهبردارا رو زندونی نمیکنن ؟ میگن زکی !! پس مملکتو کی اداره کنه ؟

بالاخره من پایین ترینی ، بالاترینی شدم

خیلی طول کشید تا به این آرزوبرسم، ولی بهر حال عملی شد.

روز خيزش فرا رسيد؛ سكوت خيانت است ,بابک داد

سران جنبش سبز و همسران مقاومشان را در زندان حشمتيه تهران به اسارت برده اند. فاطمه كروبي و زهرا رهنورد را مي گويم. ميرحسين موسوي و مهدي كروبي را مي گويم. آنها بدون اراده و بدون ابراز وفاداري اين ملت، هرگز زنده از زندان و شكنجه گاه حشمتيه كه زماني اردوگاه اسراي بعثي بود، بيرون نخواهند آمد. اين حكومت آدمكش را بايد مجبور كنيم و بايد به زانو درآوريم تا به آزادي همه اسرا و زندانيان عقيدتي و سياسي تن دهد، و تا آزادي همه كساني كه جان بر سر آزادي و حق انتخاب ملت گذاشته اند مبارزه را ادامه بايد بدهيم.

خدايا تو مي داني، براي دفاع از كساني كه زندگي و خاندانشان را بر سر حق طلبي گذاشتند و قمار كردند، سكوت مردم چه خيانت نابخشودني و بدفرجامي است. همه ما شاهدان اين ميدان حق و باطل بوديم و هستيم. ميرحسين موسوي و مهدي كروبي و همسران بزرگوارشان زهرا رهنورد و فاطمه كروبي نشان دادند پايداري بر حق يعني چه؟ پايداري بر خواسته هاي برحق يك ملت يعني چه؟و اينك نوبت ماست. هيچ اختلاف سليقه اي و هيچ تفاوت سياسي و اعتقادي، نبايد ما را از هدف اصلي منحرف كند. هدف اصلي ما بايد براندازي ديكتاتوري خودكامه ايران؛ يعني سلطنت فقيه و محاكمه شص خامنه اي و ياران خيانتكار او باشد. و سپس برقراري حكومتي با رأي و رفراندوم مستقيم ملت. گشودن درب زندانها، مي تواند قدم اول يا دوم ما باشد.

آي ملتي كه عمري كوفيان عراق را بابت تنها گذاشتن حسين بن علي (ع) ملامت و سرزنش كرده ايد، به خدا كه در اين شرايط، ايران عاشوراست و حشمتيه و تهران كربلاست. چه فرقي دارد؟ اينجا هم حقي را سر مي برند تا باطلي را بر تخت خلافت ناحقش باقي نگه دارند.

آي مردم! تا داغ ننگ سكوت بر پيشاني مان حك نشده، فرياد بزنيم كه امروز سكوت هر ايراني خيانت است. و خيانت به حق، تاوان سنگيني دارد. تاواني كه تصورش هم دردآور است. در اين شك نكنيد